Book: Moja dusza



Kazimiera Zawistowska

Moja dusza

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Moja dusza jest łąką chaotycznych kwieci;

Czasem nęcą ją gwiazdy, czasem usta świeże,

A czasem księżycowe ściele sobie leże,

I z niego w wir życiowych rzuca się zamieci.

Chorą pieśnią ma dusza jest chorych stuleci;

Czasem rzewna, jak proste prababek pacierze,

Lub wmyślona posępnie w mord, krew i grabieże,

Jak rumak bezwędzidlny[1], rozhukany leci!

Tej duszy śnią się święte lub też kurtyzany —

Dym kadzideł, skąpany w bachicznej[2] wonności —

I wówczas jej weselne śpiewają peany[3],

Że rozkoszy potęgą świat powstał z nicości;

Lecz niebawem pokutna znowu w prochu leży

I z żalu na twarz padłszy, w niebo jasne wierzy.

bezwędzidlny — od: bez wędzidła; bez pręta, do którego mocuje się lejce; nieograniczony uzdą.

bachiczny — hulaszczy, rozwiązły; por. Bachus, bóg wina i ekstazy.

pean — u staroż. Greków uroczysta pieśń na cześć bogów.




home | my bookshelf | | Moja dusza |     цвет текста   цвет фона   размер шрифта   сохранить книгу

Текст книги загружен, загружаются изображения



Оцените эту книгу